Bu program çoktan miadını doldurdu

Mehmet Şimşek iki günlük kırılgan ateşkesin yüzü suyu hürmetine ortaya çıkıp “Bu şok yönetilebilir, programı rayından çıkarmaz” diye demeçler vermeye başladı.Ama ne bu şok yönetilebilir ne de bu program artık yoluna devam edebilir.Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek ise hâlâ “Program rüştünü ispat etti” diyor.

Arkasından da iyimser tablolar çizerek 1-1.5 yıl daha istiyor.Kusura bakmasın ama programın altında kalan sanayici, esnaf, işçi, emekli ve memur bu ağır travmaya bir yıl daha katlanmaya razı olsa bile artık kendi yol arkadaşları o süreyi Şimşek’e vermeyecek.Düşünsenize önümüzdeki 1-1.5 yıl içinde Türkiye seçime gitmiş olacak.

AKP 2023’te iktidara geldiği günden bu yana krizle boğuşuyor ve elle tutulur bir başarı elde edemedi.

Bu başarısızlığa herkesten önce saray rıza göstermez.

Şimşek, keşke tam tersini yapsaydı; başarısızlığın bütün faturasını İran’a saldıran ABD ve İsrail’e kesip, “Artık yeni bir program hazırlamalıyız, mevcut programı sürdürmemiz imkansız hale geldi” deseydi.KRİZDEN UZUN SÜREN PROGRAM Türkiye, Aralık 2021’de yaşanabilecek bir kur şokunu önlemek için kur korumalı mevduatları gece yarısı apar topar devreye aldı.

O tarihten itibaren Haziran 2023’te Şimşek bakanlık koltuğa oturuncaya kadar ağır bir ekonomik travma yaşadık.

Ekonomi tam duvara toslayacakken Şimşek Hazine ve Maliye Bakanlığı koltuğuna oturdu.

Ve ilk sözü “Rasyonel politikalara dönüyoruz” demek oldu.

O günden beri bu acı reçeteli program kesintisiz devam ediyor.

Yani kriz 2.5 yıl sürdü, ondan çıkış reçetesi ise 3’üncü yılını dolduruyor.

Ve hâlâ tünelin ucunda ışık göremedik.

Aslında 28 Şubat’ta İran’a bombalar düşmeye başladığı anda bu kriz programı da miadını doldurdu.

Çünkü, savaşın başlamasıyla ortada ne enflasyon ne de faiz hedefi kaldı.

Merkez Bankası doları frenleyebilmek için 40 günde 49.3 milyar dolar harcadı.

Ve neredeyse kasayı da boşalttı.

Zaten Hazine, borca doymaz bir obeze dönüştü.

Son üç ayda 1.6 trilyon lira daha borçlandı.

Bu yıl 6 trilyon borçlanmayı planlıyor.

Savaşın getirdiği enerji krizi bütün hedefleri altüst etti.

Şimdiden yıl sonunda yüzde 30 enflasyon senaryolarına bile iyimser gözle bakılıyor.

Merkez Bankası zaten örtülü faiz artışına gitti.

İran savaşı patladığından bu yana yüzde 40 faiz uyguluyor.

Süreci kontrol altında tutabilmek için 22 Nisan’da faiz artırmaktan başka seçeneği de kalmadı.

Cari açık bir süredir gündemimizde yoktu.

Savaşın başlamasıyla o da masadaki yerini aldı.

Zaten Şimşek de “Cari açık bir puan artabilir, büyüme yarım puan düşebilir.

Bütün bu etkiler yönetilebilir, programı rayından çıkarmaz.

Biz bu programı önceliklendirdik.

Bu şoku yönetilebilir görüyoruz” diye durumu özetliyor.İşte o rüştünü ispat eden programdan geriye bu kaldı.Her şey bir yana şu iki günlük kırılgan ateşkese bakarak konuşuyoruz.

Bombaların yeniden düşmeyeceğini varsayıyoruz.

Savaşın yeniden başlaması ya da barış sürecinin uzamasının yaratacağı tahribatı ise şimdilik hiç dikkate almıyoruz.Eğer Şimşek, görev süresi dolmadan önce son bir hamle daha yapmak istiyorsa koltuğa otururken yaptığı gibi “Rasyonel politikalara dönüyoruz” diyebilir.Geçmiş olsun, büyük başarızlık oldu.

Arkasında ortadan kaldırması son derece zor bir enkaz bırakacak.

Hem bir programın ortaya çıkmasına neden olan krizden daha uzun süre devam etme lüksü olamazdı.

Bu gerçeği hızla kabul edersek ödeyeceğimiz bedel daha hafif olur.Artık, Mehmet Şimşek, günün birinde anılarını yazacak olursa “Görev sürem sona ermeseydi, o krizi bitirecektim” diyebilir.