Ayla Öğretmen’in şehitliği bürokrasiye takılamaz

Kahramanmaraş’ta yaşanan okul katliamında bir öğretmen vardı.

Adı: Ayla Kara.

Öğrencilerinin önüne geçti.

Kendisini siper etti.

Canını verdi.

Bundan daha büyük öğretmenlik olur mu?

Olmaz.

Bundan daha büyük fedakârlık olur mu?

Olmaz.

Bundan daha açık bir şehadet şuuru olur mu?

Bence olmaz.

Ayla Kara öğretmen, o gün sadece öğrencilerini korumadı.

Öğretmenlik mesleğinin onurunu da korudu.

Okulun, sınıfın, çocuğun, emanetin ne demek olduğunu canıyla anlattı.

Şimdi devletin yapması gereken bellidir.

Ayla Kara öğretmene şehitlik beratı verilmelidir.

Hem de hiç geciktirmeden.

Bürokratik cümlelerin arkasına saklanmadan.

Dosya, kurul, değerlendirme, süreç denilerek aile daha fazla yıpratılmadan.

Çünkü bu mesele sadece hukuki bir mesele değildir.

Bu mesele vicdan meselesidir.

Bu mesele vefa meselesidir.

Bu mesele öğretmenine sahip çıkma meselesidir.

Ayla öğretmenin ailesi ne istiyor?

Servet istemiyor.

Ayrıcalık istemiyor.

Siyasi gösteri istemiyor.

Sadece şunu bilmek istiyor: “Bizim Ayla’mızın fedakârlığı görüldü mü?” Devletin bu soruya vereceği cevap açık olmalıdır.

Evet, görüldü.

Evet, sahiplenildi.

Evet, adı yaşatılacak.

Evet, emaneti yerde kalmayacak.

Bu konu Sayın Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın gündemine alınmalıdır.

Çünkü böyle zamanlarda devletin en üst makamından gelecek bir sahiplenme, acılı aile için büyük bir manevi tesellidir.

Ayla öğretmenin şehitlik beratı ailesinin yüreğindeki yangını söndürmez.

Ama o yangının ortasında bir devlet eli olur.

Bir vefa cümlesi olur.

Bir millet duası olur.

Bir de işin toplumsal tarafı var.

Okullarımız artık sadece eğitim mekânı değil.

Toplumdaki öfkenin, ailedeki çözülmenin, dijital şiddetin, yalnızlaşan çocukların, ihmal edilen ruh sağlığının da yansıdığı alanlar haline geldi.

Bu saldırı bize şunu gösterdi: Okul güvenliği yeniden ele alınmalı.

Rehberlik sistemi güçlendirilmeli.

Riskli davranışlar önceden fark edilmeli.

Aile, okul, emniyet ve sosyal hizmetler arasında gerçek bir koordinasyon kurulmalı.

Çocuklarımız ve öğretmenlerimiz kaderine terk edilmemeli.

Ama bugün için ilk adım bellidir.

Ayla Kara öğretmene şehitlik beratı verilmelidir.

Adı bir okulda, bir kütüphanede, bir eğitim kurumunda yaşatılmalıdır.

Ailesi devletin yakın ilgisiyle korunmalıdır.

Çünkü Ayla öğretmen sıradan bir şekilde ölmedi.

Görevinin başında, öğrencilerini korurken can verdi.

Bu milletin vicdanında onun adı zaten yazıldı: Şehit öğretmen Ayla Kara.

Şimdi devletin kayıtlarına da aynı şekilde yazılmalıdır.